الشيخ يد الله الدوزدوزاني التبريزي

43

خمس در عصر پيامبر (ص) و پاسخ به برخى شبهات (فارسى)

مىآورند چنين نيست كه مثل زمان جاهليت از راه غارت قبائل ديگران درآمدى به دست آوردند . مؤمنين غنيمت را جز از راه جهاد بدست نمىآوردند و جهاد ايشان جز به دستور و نظارت رسول خدا ( ص ) نبوده است . با توجه به دورى منطقه يمن مىتوان گفت احتمال اين‌كه اموال مزبور ، خمس غنائم جنگى بوده باشد ، منتفى است . منابع موجود درباره خمس در ميان اهل سنت بر دو قسم هستند : الف - رواياتى كه از آن حضرت نقل شده و عملكرد آن حضرت را نشان مىدهند ، و در آن‌ها خمس به عنوان‌هايى با ذكر نام تعلق يافته است . ب - نامه‌ها و فرمان‌هاى آن حضرت كه با عنوان مكاتيب نقل‌شده‌اند ، و در آن‌ها هنگامى كه دستور به پرداخت خمس مىدهند ، آن را به طور مطلق به كار مىبرند ؛ يعنى قرينه‌اى بر اختصاص خمس به غنائم جنگى در آن نيست . بخش اول : روايات اهل سنت در روايات نقل شده از رسول اكرم ( ص ) از طريق اهل سنت ، وجوب خمس به عنوان‌هاى مختلفى تعلق يافته است ؛ كه برخى از آن‌ها عبارتند از : * ركاز * كنز * سيوب * خمس درآمد